Oyunlar, rol yapma ve doğaçlamalar sayesinde çocuklar güvenli bir ortamda farklı duyguları deneyimler. Nörobilimci Antonio Damasio’nun vurguladığı gibi, “Duygular olmadan akıl sağlıklı çalışamaz.” Bir karakterin yerine geçmek, bir sahneyi canlandırmak ya da bir hikâyeyi birlikte kurgulamak, hem ifade becerisini hem de empati yeteneğini güçlendirir.

Drama etkinliklerinde çocuklar sadece eğlenmez; aynı zamanda ‘öfke nedir?’, ‘sevincimi nasıl yaşarım?’, ‘bir arkadaşım üzgün olduğunda ona nasıl yaklaşabilirim?’ gibi sorulara yanıt bulurlar. Yazar Virginia Woolf’un sözleriyle, ‘Sanat, sözcüklerin söyleyemediğini söyler.’ Sanatla ve oyunla desteklenen bu deneyimler, çocukların duygusal zekâlarını geliştirir.

Ebeveynler ve eğitimciler için küçük öneriler:

• Çocuğunuza evde kısa rol oyunları oynatabilirsiniz.

• Birlikte hayali hikâyeler kurgulayabilir, nesneleri konuşturabilir, karakterlere farklı duygular verebilirsiniz.

• Basit malzemelerle duygu bulutları yapabilir ve duygulara sorular sorabilirsiniz.

• Duygular üzerine resimler yapabilir ve üzerine konuşabilirsiniz.

Unutmayalım, duygularını tanıyan ve ifade edebilen çocuklar, gelecekte hem kendileriyle hem de başkalarıyla daha sağlıklı bağlar kurarlar. Psikiyatrist Carl Jung’un dediği gibi: ‘Duygular tanınmadığında kader olur.’ Yaratıcı drama, bu yolculukta bir köprü sunar ve güvenli bir alan sağlar.

Ve son olarak, çocukların duygularını sağlıklı bir şekilde ifade etmelerini istiyorsak evvela biz yetişkinler olarak da duygularımızı doğru tanımlamayı öğrenmeli, onları ifade etmekten çekinmemeliyiz. Mevlânâ bu konuda yüzyıllar öncesinden bize şöyle seslenir: ‘Duygularını gizleme; gizlenen duygu ateş olur, yakar.’

Kötü duygu yoktur, bastırılmış, iyileştirilmemiş, ehlileştirilmemiş duygular vardır.